حقایق جالب درباره کلارینت:

• کلارینت به عنوان “چوب شیرین بیان” نیز شناخته می شود.
• موسیقیدانی که کلارینت می نوازد، کلارینتیست خطاب می شود.
• کلارینتها معمولا از چوب سیاهی از آفریقا ساخته ی شوند. این ساز گاهی اوقات از چوب امپینگو هم ساخته می شوند. این درختان از طنین اندازی خوبی برخوردارند. انواع دیگر چوبهای به کار برده شده در کلارینت عبارتند از گرانادیلا، چوب بلسان بنفش، چوب شمشاد، کوکوبولو.
• برخی از کلارینت ها از فلز یا پلاستیک ساخته می شوند اما کلارینتهای سنتی از جنس چوب هستند.
• لرزش صدا، زبانه کلارینت و کلیدی که موزیسین اجرا می کند باعث ایجاد صدا در یک کلارینت می شود. زبانه زمانی می لرزد که کلارینتیست در دهنی آن بدمد.
• کلارینتها نواک های متفاوتی دارند و بر همین اساس دسته بندی می شوند. آنها از بالاترین تا پایین ترین عبارنتد از: کلارینت پیکولو (کلید فلت A)، کلید فلت E کلارینت، کلید D کلارینت، کلید C کلارینت، کلید فلت B کلارینت، کلید A کلارینت، باست کلارینت، شیپور باست (کلید F)، کلارینت آلتو (کلید فلت E یا F)، کلارینت بیس (کلید فلت B یا A)، کلارینت کانتربیس کلید فلت EE و کلارینت کانتر بیس (کلید فلت BB).
• کلارینت از چندین بخش شامل دهنی، لوله بشکه مانند، اتصال بالایی، پد، کلید، کلید حلقه ای، میله یا راد، اتصال پایینی و شیپوری تشکیل شده است.
• کوچکترین کلارینت، یک پیکولو کلارینت A فلت است و خیلی استفاده از آن رایج نیست.
• اولین کلارینت واقعی در دهه 1600 میلادی توسط جانی دنر در آلمان ساخته شد. اگرچه مستقیما از نسل شالمو است.
• آخرین سازی که به ارکستر سمفونی اضافه شده، کلارینت است.
• وولفگانگ آمادئوس موزارت اولین آهنگسازی بود که یک قطعه موسیقی مخصوص کلارینت نوشت.
• کلارینت اغلب با سازهای دیگری نظیر پیانو، شیپور باست، سازهای چهارگانه زهی، ابوا، ساکسیفون، باسون، فلوت و شیپور ترکیب می شود.
• کلارینت در بین موزیسین های جاز در اوایل دهه 1900 میلادی محبوبیت بسیاری داشت. این ساز یکی از مهمترین سازها در این ژانر در دهه 40 این قرن در دوره گروه بزرگ موسیقی (Big Band Era) بوده است.
• موسیقیدانان مشهور سبک جاز که کلارینت می نواختند عبارتند از لاری شیلدز، جانی دادز، سیدنی بچت، بنی گودمن، وودی هرمان و بسیاری افراد دیگر.
• گروه های موسیقی مدرنی که از کلارینت در برخی از موسیقی هایشان استفاده کرده اند عبارتند از تام ویتز، پینک فلوید، آئرواسمیت و بیتلز.
• سلریتی های مشهوری که ادعا کرده اند که کلارینت می نوازند عبارتند از جیمی کیمل، استیون اسپیلبرگ و جولیا رابرتز.
• آموزش 4 نکته مقدماتی ولی مهم برای نواختن اصولی کلارینت
• آموزش تصویری و کامل نواختن کلارینت در 3 گام (بصورت کاملا اصولی)
• دانلود 8 درس مهم آموزش ساز کلارینت که باید دانلود کنید!

اصول اولیه یادگیری کلارینت 

یادگیری کلارینت می‌تواند تجربه‌ای جذاب و لذت‌بخش باشد. در اینجا چند اصل اولیه برای شروع یادگیری کلارینت آورده شده است:

1. انتخاب کلارینت مناسب

• نوع کلارینت: معمولاً برای مبتدیان، کلارینت Bb (سی بمل) توصیه می‌شود. این نوع کلارینت متداول‌ترین و پرکاربردترین نوع است.
• کیفیت ساز: بهتر است یک ساز با کیفیت متوسط انتخاب کنید که صدای خوبی داشته باشد و یادگیری را تسهیل کند.

2. فهم اجزاء کلارینت

• کلارینت از پنج قسمت اصلی تشکیل شده است: دهانی، بَرل، بدنه‌ی بالایی، بدنه‌ی پایینی و زنگوله. شناخت هر یک از این اجزاء و نحوه‌ی مونتاژ آن‌ها ضروری است.

3. آموزش دهان و انگشت‌گذاری

• دهانی: قرار دادن صحیح لب‌ها و دندان‌ها روی دهانی برای تولید صدای مناسب بسیار مهم است.
• انگشت‌گذاری: یادگیری موقعیت صحیح انگشتان بر روی کلارینت به منظور ایجاد نت‌ها. معمولاً با نت‌های پایه شروع می‌شود و به تدریج به نت‌های پیچیده‌تر می‌پردازند.

4. تکنیک‌های اولیه نواختن

• تنفس: کنترل نفس برای ایجاد صدای پیوسته و با کیفیت.
• آرتیکولاسیون: تمرین تکنیک‌های مختلف مانند “تنگ” و “لاگر” برای تنوع در صدای تولید شده.
• ویبراسیون: اضافه کردن ویبراسیون به صدا برای غنی‌تر شدن صدا.

5. تمرین روزانه

• تمرین منظم و مداوم برای پیشرفت در تکنیک و مهارت نواختن ضروری است. بهتر است هر روز زمان مشخصی را به تمرین اختصاص دهید.

6. مطالعه و گوش دادن به موسیقی

• شنیدن آثار بزرگ و یادگیری قطعات مختلف کمک می‌کند تا به سبک‌های مختلف آشنا شوید و درک بهتری از موسیقی پیدا کنید.

7. استفاده از متدهای آموزشی و کتاب‌ها

• کتاب‌ها و متدهای آموزشی می‌توانند منابع بسیار مفیدی برای یادگیری اصول و تکنیک‌های کلارینت باشند. مثلاً کتاب “کلارینت برای مبتدیان” می‌تواند شروع خوبی باشد.

8. استفاده از معلم یا مربی

• داشتن یک مربی یا معلم حرفه‌ای می‌تواند کمک زیادی به شما کند، زیرا می‌تواند ایرادات شما را تصحیح کرده و به بهبود سریع‌تر شما کمک کند.

9. شرکت در گروه‌ها و ارکسترها

• شرکت در گروه‌های موسیقی و ارکسترها به شما کمک می‌کند تا تجربه نواختن در کنار دیگران را کسب کنید و از تکنیک‌ها و سبک‌های مختلف بهره ببرید.

با دنبال کردن این اصول و تمرین منظم، می‌توانید به تدریج به یک نوازنده کلارینت ماهر تبدیل شوید. موفق باشید!

نوشته 14 حقیقت جالب درباره ساز کلارینت که حتما باید بخوانید! اولین بار در سازی ها. پدیدار شد.

مقدمه:

مردم تمام جوامع به موسیقی علاقه شدیدی دارند و با شنیدن موسیقی محبوب خود احساس خوشایندی به آنها دست می دهد. سازها انواع مختلفی دارند که یکی از آنها ساز کلارینت یا قره نی می باشد و همین ساز هم در مجموعه خود انواع مختلفی را شامل می شود و رایج ترین آن سی بمل است.

ساز کلارینت جزء سازهای ارکستر استاندارد است که یکی از سازهای اصیل آلمانی و غربی می باشد. کلارینت از یک لوله استوانه ای که انتهای تحتانی آن کمی مخروطی شکل می باشد تشکیل شده است. در انتهای بالایی ساز، تکیه گاهی مانند منقار، ازجنس چوب، کایوچو یا پلاستیک تعبیه شده که یک سوی آن تقریبا صاف و سوی دیگر سطحی و منحنی است و در سوی صاف آن تیغه ای نیی بر«منقار» تکیه کرده است به نام «زبانه». این قسمت را مجموعا « دهانی» می نامند که درمواقع نواخت کاملا در دهان (و احیانا مابین دندانها) قرار میگرد. علاوه بر دهانی، قسمت های دیگر نیز در این سازبه نظر میرسند که همگی می توانند از هم جدا شوند. تعداد کلیدها و سوراخهای کلارینت (قره نی)، بسیار بیشتر از کلیدها و سوراخ های فلوت و به همین دلیل انگشت گذاری این ساز مشکل تر از فلوت است. همه این عوامل در کنار یکدیگر باعث شده تا وسعت صدای کلارینت از سازهای بادی دیگر نسبتا بیشتر باشد.

پست مشابه: آموزش 4 نکته مقدماتی ولی مهم برای نواختن اصولی کلارینت

نمونه ویدیوی آموزشی و تصاویر دروس

نمونه ای از این ویدیوها را در زیر می بینید (البته ویدیوهایی که دانلود می کنید، از کیفیت بالاتری برخوردار هستند):

لینک دانلود :

⇓  دانلود فیلم های زیبای آموزش ساز کلارینت

و حالا در سایت سازی ها تصاویر مختلف از این فیلمهای جذاب را ببینید:

شاید به مطالعه این پست علاقمند باشید: اطلاعاتی کامل درباره کلارینت

البته ناگفته نماند که کلارینت ساز بسیار مشکلی است ما میتوانیم پیانو را با پدال و انگشتها بنوازیم اما این ساز دمیدنی است و باید به عمل بیاوریم. انگشت گذاری کردن روی قره نی زمانبر است و حوصله میخواهد. متأسفانه این ساز آنطور که باید و شاید به مردم معرفی نشده؛ قره نی سازی است که آرام آرام از سوی ارتش به مردم معرفی شد، آن هم در رژه های نظامی. امروزه هم تنها در آموزشگاه موسیقی من این ساز تدریس میشود اما کسانی که این ساز را میشناسند و خانواده هایی که اهل موسیقی هستند به دنبال آن میروند.

چنانچه سؤال و یا ابهامی در مورد این مطلب دارید می توانید آنها را در بخش نظرات ثبت کنید و پاسخ آنها را دریافت کنید.

نوشته دانلود 8 درس مهم آموزش ساز کلارینت که باید دانلود کنید! اولین بار در سازی ها. پدیدار شد.

نکته بسیار بسیار مهم! برخی تصاویر متحرک هستند! اجازه دهید صفحه به طور کامل بالا بیاید تا تصاویر متحرک را ببینید!

عجله دارید؟

سریع‌ترین راه برای نواختن کلارنیت نگه داشتن دسته‌ی بالایی در دست چپ و پایین آن با دست راست درحالیکه انگشتانتان را روی سوراخ‌های مربوطه می‌گذارید است. بخش دهانی را در دهان بگذارید و در آن درحالیکه گوشه‌های دهانتان را محکم گرفته‌اید، فوت کنید. برای یاد گرفتن نحوه‌ی آماده کردن کلارنیت‌تان برای نواختن و پیشرفت مهارت‌تان، ادامه‌ی متن را بخوانید!

الف-بخش یاد گرفتن ابزار

1- خریدن یک کلارنیت مناسب برای اهداف‌تان

اگر برای یک گروه مدرسه شروع می‌کنید، معمولاً می‌توانید یک کلارنیت را از آموزشگاه یا فروشگاه لوازم موسیقی شهرتان قرض بگیرید. معمولاً آموزش با یک ابزاری که خوب نگهداری شده و نو است بهتر از استفاده از ابزار زیر شیروانی نم‌دار شده و خراب است. این کار همچنین کم هزینه‌تر از خریدن یک مدل جدید است.

• اگر مبتدی هستید، یک کلارنیت پلاستیکی توصیه می‌شود. یک بافت 12B یا یاماها 255 هر دو مدل‌های مشهوری هستند ولی کسی که با کلارنیت پلاستیکی شروع کند کار کردن با نوع چوبی آن مشکل است. معمولاً از یک نی نرم استفاده می‌شود. 2 تا 5/2 اغلب کارآمد هستند. می‌توانید از نی‌های با قدرت بالاتر (3 یا 4) وقتی که مدتی نواختید استفاده کنید.
• از کلارنیت‌های بدون نام استفاده نکنید (کلارنیت‌های تولیدکنندگانی که مشهور نیستند). نوازندگان کلارنیت حرفه‌ای و تعمیرکنندگان آن‌ها اطلاعاتی در مورد برندهای کلارنیتی که تاکنون نشنیده‌اند ندارند.
• اگر یک کلارنیت قدیمی دارید که می‌خواهید از آن استفاده کنید، آن را به یک فروشگاه ابزار موسیقی ببرید تا برایتان تعمیر کند. پدها احتمالاً باید عوض شوند تا مطمئن شوید صدایی صاف از شیپور بیرون می‌آید.

2- بررسی کلارنیت و یاد گرفتن نام اجزای آن

اکثر کلارنیت‌ها کاورهایی دارند که بخش‌های ثابتی برای هر قطعه از ابزار دارند. وقتی قطعات را درمی‌آورید و می‌خواهید آن‌ها را به هم وصل کنید، جعبه را چک کنید تا مطمئن شوید همه‌ی اجزا را درآورده‌اید و آماده‌ی کار کردن هستند. قطعات از پایین به بالا به ترتیب زیر مونتاژ می‌شوند:

• زنگ قطعه‌ی پایینی شیپور است و مثل یک مگافون عمل می‌کند.
• دسته‌ی پایینی تنه‌ی اصلی کلارنیت را تشکیل می‌دهد و یک بخش اتصال چوب پنه‌ای تنها روی یک انتهای بخش را دارد.
• دسته بالایی بخش مهم دیگر بدنه‌ی اصلی کلارنیت را تشکیل می‌دهد و چوب پنه‌ای روی هر دو انتهای بخش دارد. لولای فلزی صاف را روی دو قطعه برای اینکه لوله جهت مناسبی داشته باشد تنظیم کنید.
• لوله باید یک قطعه کوتاه با طول 4-3 اینچ باشد و یک انتهایش اندکی فشرده‌تر از انتهای دیگر باشد.
• قطعه دهانی بالایی‌ترین بخش ابزار است و باید با یک رباط چرمی یا فلزی که برای نگه داشتن نی در مکان همراه باشد. بخش پایین قطعه دهانی را با کلید اکتاو صاف طویل روی ابزار تنظیم کنید.

3- مونتاژ مناسب بخش دهانی و نی

نی را بین رباط و بخش دهانی بلغزانید طوری که یک بخش صاف جلوی آن باشد. دستگیره‌های روی رباط را تا زمانی که برای ماندن به اندازه‌ی کافی محکم باشد، سفت کنید. زمان گرفتن قطعه کلارنیت دقت کنید که پیچ‌ها نیفتند، بازگرداندن آن‌ها بسیار سخت است. سفت کردن بیش از حد می‌تواند باعث فشار به قطعه دهانی شود. بنابراین با دقت عمل کنید.

• نی را بالاتر از قطعه دهانی نگذارید که این تولید یک نوت را بسیار مشکل می‌کند. بالای نی باید حتی پایین‌تر از بالای قطعه دهانی باشد.
• بالای قطعه‌ی دهانی بسیار شکننده است. بنابراین مطمئن باشید که آن را با یک حفاظ قطعه دهانی وقتی که استفاده نمی‌شود بپوشانید.

4- نگه داشتن مناسب کلارنیت

کلارنیت را باید دور از خودتان با زاویه 45 درجه نگه دارید و زنگ فقط زانوهایتان را رد می‌کند. سرتان را بالا نگه دارید و پشت‌تان زمان نواختن صاف باشد. کلارنیت را باید به سمت دهانتان ببرید نه اینکه دهانتان را به سمت آن ببرید.

• کلارنیت را بایدبا دست راست‌تان از دسته پایینی‌اش بگیرید. شصت‌تان روی روی پشت دسته باشد. سه انگشت دیگرتان باید روی سه سوراخ مطابق قرار گیرد.
• وقتی انگشتان‌تان استفاده نمی‌شوند، آن‌ها را بسیار نزدیک سوراخ‌ها بگذارید طوری که در صورت نیاز به آسانی‌ آن‌ها را روی سوراخ‌ها بگذارید. اگر انگشت‌هایتان خیلی از کلارنیت دور باشند، نواختن سریع برایتان مشکل می‌شود.

5- قبل از نواختن نی را مرطوب کنید

اگر سعی می‌کنید با یک نی خشک بنوازید، به نظر بد می‌رسد و احتمالاً یک صدای جیرجیر تولید می‌شود. قبل از یک جلسه تمرین یا جرا، نی‌تان را در یک شیشه کوچک بگذارید یا با بزاقتان آن را مرطوب کنید.

• سعی کنید با یک نی نرم‌تر با اندازه 1 تا 5/2 شروع کنید. همانطور که ماهیچه‌های دهانتان قوی‌تر می‌شوند به نی‌های سخت‌تری نیاز دارید.
• شما می‌دانید وقتی کلارنیت‌تان صدایی مثل صدای تودماغی حرف زدن انسان را داشته باشد باید نی را بالا ببرید. مربی شما به شما می‌گوید که به نی نرم‌تری نیاز دارید یا سخت‌تر.

6-جدا کردن قطعات و تمیز کردن کلارنیت بعد از هر بار استفاده

هر باری که با کلارنیت‌تان می‌نوازید، باید قطعات آن را جدا کرده و آن را برای جلوگیری از جمع شدن رطوبت درون شیپور تمیز کنید. می‌توانید به سرعت و با آسانی آن را تمیز کنید.

• اکثر شیپورها باید یک پارچه تنظیم داشته باشید که می‌توانید بعد از هر بار استفاده روی آن بکشید. یک انتهای آن باید یک رشته‌ی متصل داشته باشد که از آن می‌توانید برای کشیدن هر بخش شیپور استفاده کنید. این کار تنها چند دقیقه طول می‌کشد ولی باعث می‌شود که شیپورتان به خوبی کار کند.
• از این به بعد استفاده از یک Q-TIP برای پاک کردن اطراف نقاط اتصال که در آن‌ها ذرات بزاق می‌توانند انباشته شوند، گزینه‌ای خوب است.
• چوب پنه‌هایتان را به طور منظم چرب کنید. اگر چوب پنبه‌ها خشک باشند، سرهم بندی و جدا کردن اجزای کلارنیت سخت می‌شود. وقتی که زیاد کلارنیت را بنوازید می‌توانید چوب پنبه‌ها را تقریباً یک بار در هفته چرب کنید. اگر چوب پنبه‌ها را خیلی زود به زود چرب کنید ممکن است لغزنده شوند.

نکته مهم! اطلاعات کامل در باره کلارینت را از دست ندهید!

ب- بخش نواختن یک نت

1.قرار دادن مناسب شیپور در دهان

حرف «whee» را بگویید و درحالیکه این شکل را نگه می‌دارید، بگویید «too». این شکل را نگه دارید و کلارنیت را در هانتان بگذارید.

• فک‌تان را صاف نگه دارید. دندان‌های بالایی‌تان باید محکم روی بالای قطعه دهانی مخالف سمت نی قرار گیرد.
• اگر فقط شیپور را در درون دهانتان نگه داشته و فوت کنید، ایجاد یک نت سخت است. ایجاد شکل مناسب با دهانتان اندکی کار می‌برد.

2. محکم چسباندن گوشه‌های دهانتان اطراف یک قطعه دهانی

اگر لب‌هایتان به طور کافی محکم بسته نشوند، هوا فرار می‌کند و هیچ صدایی بیرون نمی‌آید. سعی کنید گوشه‌های دهانتان را برای محکم‌تر بستن آن‌ها بالا ببرید. زبانتان باید وقتی که می‌نوازید به نی اشاره کند ولی آن را لمس نکند.

• انجام این کار ممکن است در ابتدا سخت باشد و احتمالاً آن را با آموزش دیدن بهتر یاد می‌گیرید.

3. سعی کنید یک تن یکنواخت ایجاد کنید

با موقعیت مناسب دهانتان، فقط سعی کنید برای تولید یک تن فوت کنید. قدرت‌های نفس مختلفی را امتحان کنید و بفهمید که ایجاد یک تن صدای خوب از شیپور چقدر زمان می برد. این اندکی کار می‌برد. بدون فشار دادن روی هیچ کلیدی، یک G باز را روی کلارنیت می‌نوازید.

• اگر صدای جیغ جیغ تولید شود ناایمد نشوید. عادت کردن به شکل دهانی کلارنیت سخت است. فقط تمرین کنید و عبور مقدار هواهای مختلف را از شیپور آزمایش کنید.

4. گونه‌هایتان را محکم بگیرید

ممکن است وسوسه شوید گونه‌هایتان را زمان نواختن پف کنید ولی اگر از این کار جلوگیری کنید حتی صدایی یکنواخت‌تر و یکپارچه‌تر خواهید داشت. نواختن را جلوی آینه برای جلوگیری از پف کردن گونه‌هایتان تمرین کنید.

• ابتدا ممکن است صدای جیغ جیغ زیادی تولید شود. اگر صدای جیغ جیغ زیادی تولید شد، جای دهانتان را روی قطعه دهانی چک کنید. مطمئن شوید که دهانتان خیلی بالا یا پایین قطعه دهانی نباشد. مربی‌تان می‌تواند به شما در انجام این کار کمک کند. مطمئن شوید که نی‌تان به طور مناسب تنظیم شده است.

5. نواختن چند نت را تمرین کنید

بعضی کلیدها را برای تمرین کردن نت‌های متفاوت پایین بکشید و ببینید که چقدر این قدرتی را که برای فوت کردن در شیپور نیاز دارید، تغییر می‌دهید. برای فهمیدن اینکه چه چیزی صدا را بالاتر و چه جیزی پایین‌تر می‌آورد تمرین کنید.

• وقتی در حال نواختن هستید، همیشه سوراخ‌ها را به طور مناسب بپوشانید. اگر این کار را نکنید، نت‌ها بیرون نمی‌آیند. بویژه وقتی از کلید ثبت استفاده می‌کنید مطمئن شوید که همه‌ی سوراخ‌ها کاملاً پوشیده می‌شوند.

ج- انجام مرحله‌ی بعدی

1.یک چارت انگشتی بخرید

فروشگاه لوازم موسیقی‌تان را یکبار دیگر چک کنید و ببینید چه نوع کتاب کلارنیت مبتدی‌ای دارد. برخی از کتاب‌های پرکاربرد شامل حالات باند، استاندارد ممتازی و روش ابتدایی در بانک می‌شوند. همه‌ی آن‌ها به شما نواختن ترانه‌ها و یاد گرفتن جای انگشتان مناسب را برای هر نت آموزش می‌دهند.

• پیشرفت در نواختن کلارنیت بدون یاد گرفتن موسیقی به صورت تئوری سخت است. کلارنیت یک ابزار سه گانه در رنج Bb است. بنابراین باید پایه‌های سه گانه را برای یادگیری بیشتر نحوه‌ی نواختنش بیاموزید. بهترین راه انجام این کار معمولاً کلاس خصوصی یا باندهای آموزشگاهی است.

2. مقیاس‌ها و ارپیجی را تمرین کنید

اگر مقیاس‌ها و ارپیجی‌ها را تمرین کنید تکنیک‌تان برای سولو و منابع دیگر بسیار یکپارچه‌تر خواهد شد. الگوهای انگشتی برای نواختن خوب کلارنیت ضروری‌اند و می‌توانید آن‌ها را با تمرین این دوره‌ها به سرعت یاد بگیرید.

• این‌ها احتمالاً نهایتاً توسط مربی‌تان یا نرم افزار آموزشی، به شما آموزش داده می‌شوند.

3. ترانه‌ها را یاد بگیرید

مثل هر ابزار دیگری، اگر تفریحی می‌نوازید با چیزهایی که می‌دانید شروع کنید. قطعات مشهور بسیاری برای کلارنیت وجود دارند بویژه اگر سوئینگ و جاز را دوست داشته باشید. مخزن کلاسیک بیشتر مورد درخواست است ولی اگر به سختی جستجو کنید قطعات آسان‌تری پیدا می‌کنید.

4. استفاده از نرم افزارهای آموزشی بسیار مهم است

یاد گرفتن کلارنیت با خواندن یک کتاب خیلی سخت است. بهتر است با یک نرم افزار استاندارد آموزشی شروع کنید (لیست نرم افزارهای اموزشی ما را ببینید!) تا اینکه خودتان کار کنید طوری که همه‌ی نکات را یاد بگیرید و اشتباه نکنید.

• عادات بدی می‌توانند ناخواسته بوجود آیند که می‌توانند رسیدن به یک سطح مهارت‌ خاص را مشکل کنند. اگر بخواهید درست کلارنیت را بنوازید، باید از نرم افزارهای استاندارد آموزشی استفاده کنید.

نکته مهم! آموزش اصولی کلارینت با کمک بهترین بسته آموزش کلارینت در ایران

5. در گروه ارکستر یا باند مدرسه‌تان شرکت کنید

اگر واقعاً به نواختن کلارنیت علاقمند هستید، یک نرم افزار آموزشی خریداری کنید و یا به گروه موسیقی یا ارکستر بپیویندید.

• خودتان را برای مسیری طولانی آماده کنید. شما یک شبه نوازنده‌ی خوبی نمی‌شوید. با پایه‌ها شروع کرده و سپس پیشرفت کنید.

نوشته آموزش تصویری و کامل نواختن کلارینت در 3 گام (بصورت کاملا اصولی) اولین بار در سازی ها. پدیدار شد.

نحوه تنفس در ساز كلارينت

خواندن موسيقي

موسيقي از آرايش نتها بر يك گروه خط پنج تائي بنام حامل شكل مي گيرد. به ميزان بالا يا پائين بودن فركانس نتها، نواك يا زير و بمي گفته مي شود. در نظام الفبائي زير و بمي نتها بوسيله 7 حرف اول از حروف  الفبا نامگذاري مي شوند. مي توان ميزان زير يا بمي نت ها را از موقعيت شان بر روي خطوط حامل تعيين كرد. فركانس نت هاي بالاي حامل زيرتر از فركانس نت ها در پائين حامل است. مي توانيد زير وبمي نت ها و اسامي متناظرشان را در حامل پائين بررسي كنيد.

كسر ميزان

در موسيقي، ضربها در گروههائي بنام ميزان دسته بندي مي شوند. براي مشخص كردن شكل و تعداد ضرب از علامتي در شروع حامل استفاده مي شود كه براي شما نحوه شمارش را مشخص مي كند. در ميزانهاي ساده صورت كسر نشان دهنده تعداد ضربها و مخرج بيانگر شكل پايه ضرب خواهد بود. عدد چهار در مخرج نشان مي دهد كه پايه ضرب نت سياه است.

پيش از شروع نوازندگي ريتم هر قطعه را با دست اجرا كنيد. اولين ضرب هر ميزان را اندكي قوي تر از ضربهاي ديگر اجرا كنيد.

 بقیه مطالب کاربردی کلارینت: وبسایت آموزش رایگان کلارینت

تنفس

نفس كشيدن پس از هر نت بشدت در شما احساس از دست دادن  ذخيره هوا ايجاد خواهد كرد. سعي كنيد بدون نفس كشيدن تعدادي نت را  يكي پس از ديگري اجرا كنيد. باد نكردن گونه ها بسمت بيرون نيز در اين تجربه به شما كمك خواهد كرد.

بهترين روش در اجراي سازهاي بادي، تنفس عميق از طريق ماهيچه ائي در شكمتان بنام ديافراگم است. چنانچه دستتان را بر روي شكم قرار داده و نفس عميق بكشيد، قادر خواهيد بود حركت ديافراگم تان را همانگونه كه جريان هوا را به سمت بالا و بداخل شش هايتان هدايت مي كنيد، حس كنيد.

در هنگام نوازندگي، نفس كشيدن در زمان درست بسيار مهم است. در اين كتاب، علامت ويرگول در بالاي نقاط مشخصي از قطعه موسيقي موقعيت صحيح تنفس را برايتان مشخص خواهد كرد. علامت ويرگول داخل پرانتز موقعيت ويژه تنفس را براي استفاده در صورت لزوم به شما گوشزد خواهد كرد. در هنگام تنفس همانگونه كه موقعيت كلارينت را داخل دهان حفظ مي كنيد، از كناره لبها هوا را بداخل هدايت كنيد.

تنفس چرخشي

چگونه مي‌توان تنفس چرخشي را ياد گرفت؟
تنفس چرخشي يا Circular Breathing تكنيكي است كه نوازندگان سازهاي بادي را قادر به نگه داشتن صداي ساز براي مدت زمان طولاني مي‌سازد. اين عمل به وسيله به داخل كشيدن هوا از طريق بيني هم‌زمان با جريان هوا در ميان ساز انجام مي‌پذيرد. در اين روش گونه‌‌ها همانند دم آهنگري عمل مي‌كنند. اين روند شامل چهار مرحلة كاملا‌ً مشخص مي‌باشد:

1ـ هنگامي كه نوازنده ذخيرة هوايي‌اش رو به اتمام است گونه‌ها باد مي‌شوند يا در اصطلاح پف مي‌كنند.

2ـ هوا از طريق گونه‌ها و با كمك ماهيچه‌هاي اين بخش از صورت به داخل ساز هدايت مي‌شود و صدا تا زماني كه عمل دم از طريق بيني اتفاق مي‌افتد باقي نگه داشته مي‌شود.

3ـ همچنان كه هوا در گونه‌ها كم مي‌شود و هواي كافي از طريق بيني به داخل ششها راه مي‌يابد، سق نرم دهان بسته شده و هوا دوباره از ششها مصرف مي‌شود.

4ـ گونه‌ها به موقعيت طبيعي‌شان برگشت داده مي‌شوند.
فرآيند تعويض هوا از ششها به گونه و بالعكس تنها فاكتوري است كه بسياري از افراد را از موفقيت در تنفس چرخشي باز مي‌دارد. متدهاي بسياري براي تعليم اين احساس وجود دارند. در ذيل روشي براي فراگيري اين تكنيك ياد داده مي‌شود كه مي‌تواند به طور منحصر به فردي مفيد واقع شود. مثل هر تكنيكي براي حصول نتيجة مطلوب بايستي به طور پايه و روزانه تنفس چرخشي را تمرين كرد. به‌علاوه شروع به كار با يك ساز در طول تمرين و در اسرع وقت بسيار مهم است.
تمرينات بسيار مهم هستند اما اگر هنرجو نتواند به نتايج دلخواهش با ساز دست يابد مفيد نخواهد بود. تمرينات مقدماتي در هشت مرحله به شرح زير انجام مي‌شوند:

1ـ گونه‌ها را باد كنيد (پف كردن گونه) و نفس را به طور طبيعي از گونه‌ها بيرون دهيد. اين كار به گسترش احساس تنفس از طريق گونه‌ها كمك خواهد كرد.

2ـ دوباره گونه‌ها را باد كنيد و يك روزنة كوچك در لبهايتان به وجود آوريد. اجازه دهيد هوا از ميان لبهايتان بگريزد در حالي كه دم و بازدم به طور طبيعي از بيني انجام مي‌شود. با كنترل ماهيچه‌هاي گونه سعي كنيد يك جريان هوا براي 3 تا 5 ثانيه ادامه يابد.

3ـ يك ني كوچك يا كاه در يك ليوان آب قرار دهيد و مرحلة دو را با اين ني در آب تكرار كنيد. هواي كافي بايد مصرف شود تا بتواند از روي ني رانده شده و حبابهايي در آب توليد كند. اين مرحله بايد بارها و بارها تكرار شود تا اين كار روند طبيعي خود را بازيابد.

4ـ در حالي كه هوا از گونه‌ها بيرون داده مي‌شود عمل دم سريع و به طور عميق از بيني انجام مي‌شود. در حيني كه گونه‌ها هنوز اندكي پف‌ كرده‌اند عمل بازدم از طريق دهان همراه با خالي كردن ششها آغاز مي‌شود. سعي كنيد جريان هوا يا حبابهاي توليد‌شده در آب را تا حد امكان ثابت و يك‌نواخت نگه داريد. اين مرحله را بارها تكرار كنيد.

5ـ مرحلة چهار را تكرار كنيد ولي ششها را كاملا‌ً خالي نكنيد. درست در زماني كه ششها شروع به خالي شدن مي‌كنند دوباره گونه‌ها را باد كنيد و عمل دم را با سرعت و به طور عميق از طريق بيني انجام دهيد. بعد از اينكه مقدار كمي هوا به داخل كشيده شد، سقف دهان را ببنديد و روش را برعكس كنيد تا هوا از ششها مصرف شود. اين كار را بارها تكرار كنيد. اين روندي است كه در تنفس چرخشي انجام مي‌شود.

6ـ سرِ ساز يا دهنيِ ساز را به تنهايي در دهان قرار دهيد. تمرين كنيد تا يك فركانس مشخص از طريق باد كردن گونه‌ها و يك فرم طبيعي دهان به طور متناوب به وجود آيد. هنرجويان توجه خواهند كرد كه استحكام در گوشه‌هاي دهان و حمايت از جانب سطح لب بالا بسيار ضروري است.

7 ـ مراحل 4 و 5 را با داخل كردن دهني ساز به تنهايي در دهان تكرار كنيد. هنرجويان در طول اين چند مرحله احتمالا‌ً اندكي به ستوه خواهند آمد و شايد متوجه يك وقفه در صدا، حين تعويض صداي توليد‌شده به وسيلة هوا در گونه‌ها به صداي توليد‌شده از طريق هوا در ششها خواهند شد. اين كاملا‌ً طبيعي است. تمرينات بعدي سعي در حذف يا روان كردن اين وقفه در حد امكان خواهند داشت.

8ـ در اين بخش باقي‌مانده ساز بايستي به بخش دهني اضافه شود و بسيار مهم است كه خيلي زود كل ساز مورد استفاده قرار گيرد. هنرجويان نبايد براي رسيدن به يك صداي ممتد و قابل استفاده نگران و عجول باشند.
تمرين روبرو براي شروع تنفس چرخشي بسيار مفيد خواهد بود. به خاطر داشته باشيد كه گسترش اين مهارت به زمان زيادي نياز دارد، بسياري از نوازندگان كلارينك پيش از برگزاري هر اجراي عمومي چندين ماه را صرف تمرين اين تكنيك مي‌كنند، منطقه‌هاي صدايي بالاي ساز بسيار حساس است و به تمرين زيادي نياز دارد، به طور كلي تنفس چرخشي در منطقه‌هاي بالايي صداي هر ساز بسيار مشكل است. پوشاندن وقفه در صدا اگر تنفس در حين پاساژ روي نتهاي رونده اتفاق افتد بسيار آسان‌تر خواهد بود.
در مراحل ابتدايي يادگيري نت سل G بالاي خط حامل، يك حد بالا براي موفقيت در تنفس چرخشي است.
آرتيكولاسيون Articulation نيز در حين تنفس چرخشي مشكل است و تا زماني كه هنرجو در تمرينات با نتهاي كشيده و يا نتهايي داراي خطوط اتصال به مهارت نرسيده نبايد استفاده شود.

یک مطلب کاربردی: آموزش تصویری و کامل نت خوانی موسیقی+ دانلود کتاب نوت و تئوری

آموزش نحوه ايستادن و نگه داشتن در نواختن كلارينت

 نحوة ايستادن

بهتر است هميشه در حين نواختن كلارينت بايستيد. با اين كار مي توانيد آزادانه نفس بكشيد. وزنتان ر ا بر روي دو پا متعادل كنيد و شانه هايتان را بالا نگه نداريد.. با حفظ آزادي و راحتي در دستان و انگشتان، آرنج هايتان را اندكي دور از بدن قرار دهيد. چنانچه بصورت نشسته تمرين مي كنيد، پشتتان را صاف نگه داريد و پاهايتان  را بر روي هم قرار ندهيد.

چگونگي نگه داشتن كلارينت

شست دست راستتان را در زير تكيه گاهي كه به همين منظور در پشت كلارينت تعبيه شده است قرار دهيد. شست دست چپ سوراخ پشت ساز را بطور كامل مي پوشاند. مي توانيد در تصوير پايين سوراخها و شمارة انگشتاني كه آنها را مي پوشانند، بررسي كنيد. همانطور كه در شكل درس قبل نمايش داده شد، كلارينت را اندكي دورتر از بدنتان نگه داريد.

توليد كردن صدا

دندانهاي بالائي يتان را بر نوك سرساز قرار دهيد. دندانهاي پائيني را اندكي با لب پائيني به گونه ائي بپوشانيد كه از تماس مستقيم آن با زبانه جلوگيري كند. در حدود1 سانتي متر (2/1اينچ) از سرساز را داخل دهانتان قرار دهيد. مطمئن شويد لبها آنقدر محكم دور سرساز بسته شده اند كه از فرار جريان هوا از كناره هاي دهان  بطور كامل جلوگيري شود. زبانتان را روي زبانه، درست بالاي لب پائيني، قرار داده و همانگونه كه  مي دميد به نرمي لفظ “ta“را تلفظ كنيد. ممكن است در ابتدا توليد يك صداي واضح وشفاف اندكي دشوار باشد اما با مرور زمان و تمرين اين كار آسانتر خواهد شد.

 

منبع:WWW.sadda.ir

فیلم آموزشی اول از آموزش مقدماتی نواختن کلارینت

فیلم آموزشی دوم از آموزش مقدماتی نواختن کلارینت

نوشته آموزش 4 نکته مقدماتی ولی مهم برای نواختن اصولی کلارینت اولین بار در سازی ها. پدیدار شد.